Μέθοδος χρόνων διάθλασης

Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης

Στη μέθοδο χρόνων διάθλασης δύο κεφαλές ελέγχου βρίσκονται αντικριστά, η μία εκπέμπει, η άλλη λαμβάνει. Στις αιχμές μιας ρωγμής ο υπέρηχος δεν ανακλάται αλλά διαθλάται, και αυτά τα κύματα διάθλασης φτάνουν στον δέκτη. Από τη διαφορά χρόνου μεταξύ του σήματος της πάνω και της κάτω αιχμής της ρωγμής, η συσκευή υπολογίζει το βάθος και το ύψος του ελαττώματος. Επειδή η μέθοδος χρησιμοποιεί τη διάθλαση και όχι το echo, είναι σχεδόν ανεξάρτητη από το πόσο ευνοϊκά είναι προσανατολισμένη η επιφάνεια του ελαττώματος ως προς τη δέσμη ήχου.

Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση

Ακριβώς εκεί βρίσκεται το πλεονέκτημα έναντι της κλασικής μεθόδου echo: μια απότομη, με κακή ανακλαστικότητα ρωγμή εντοπίζεται παρ' όλα αυτά. Γι' αυτό η μέθοδος χρησιμοποιείται σε υψηλά καταπονούμενες ραφές και εκεί όπου απαιτείται αξιολόγηση της εξέλιξης ρωγμών. Τα όριά της βρίσκονται ακριβώς κάτω από την επιφάνεια και στη ρίζα, επειδή εκεί το σήμα εκπομπής και το σήμα οπισθίας επιφάνειας καλύπτουν την ένδειξη.

Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης

Η συχνότητα ελέγχου, η γωνία της κεφαλής και η απόσταση εξαρτώνται από το πάχος τοιχώματος και το υλικό, συνήθως είναι μερικά megahertz. Το μήκος κύματος δεν ρυθμίζεται, προκύπτει από τη συχνότητα και την ταχύτητα του ήχου: στα 5 MHz σε χάλυβα βρίσκεται στην περιοχή περίπου ενός χιλιοστού, και πιο λεπτομερής από αυτό δεν είναι δυνατή η διάκριση. Πριν από τον έλεγχο, η συσκευή ρυθμίζεται σε δοκίμιο αναφοράς με γνωστά ελαττώματα, και η επιφάνεια πρέπει να έχει ομοιόμορφη σύζευξη. Την αξιολόγηση επιτρέπεται να κάνει μόνο όποιος είναι ειδικευμένος γι' αυτό.