Συσσώρευση καρβιδικών φλοιών
Οι συσσωρεύσεις καρβιδικών φλοιών είναι συνεχείς εμπλουτισμοί καρβιδίων στα όρια των κόκκων υψηλά κραματωμένων χάλυβων, που οδηγούν σε διακρυσταλλική διάβρωση ή ευθραυστότητα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Τα συσσωματώματα διαχωρισμού καρβιδίων δημιουργούνται με συνεχή διάχυση άνθρακα στη δομή του χάλυβα. Αυτό οδηγεί σε εμπλουτισμό καρβιδίων στα όρια των κόκκων, ειδικά όταν η περιεκτικότητα σε άνθρακα υπερβαίνει το 0,7 %.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Αυτές οι συσσωματώσεις μπορούν να οδηγήσουν σε διακρυσταλλική διάβρωση, η οποία διαβρώνει τον χάλυβα στα όρια των κόκκων. Επιπλέον, μπορεί να αυξηθεί η ψαθυρότητα, οδηγώντας σε ρωγμές και θραύσεις στη δομή της συγκόλλησης. Αυτό επηρεάζει τις μηχανικές ιδιότητες και τη διάρκεια ζωής του χάλυβα.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για να αποφύγετε συσσωματώματα διαχωρισμού καρβιδίων, η περιεκτικότητα σε άνθρακα στον χάλυβα θα πρέπει να διατηρείται κάτω από το 0,7 %. Κατά τη συγκόλληση υψηλής κραμάτωσης χάλυβων απαιτείται προσεκτικός έλεγχος της θερμοκρασίας και της διαδικασίας ψύξης. Πολύ γρήγορη ψύξη μπορεί να ευνοήσει τον σχηματισμό αυτών των συσσωματώσεων. Συνιστάται μια ελεγχόμενη διαδικασία ψύξης με χρόνο τουλάχιστον 10 δευτερολέπτων ανά χιλιοστό πάχους χάλυβα.