Σχηματισμός καρβιδίων χρωμίου
Ο χημικός δεσμός χρωμίου και άνθρακα σε αυξημένες θερμοκρασίες, που αφαιρεί χρώμιο από τη μήτρα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τοπική ευαισθησία στη διάβρωση στα όρια των κόκκων, αν το κράμα δεν είναι επαρκές.
Ο σχηματισμός καρβιδίων χρωμίου συμβαίνει όταν ο χάλυβας βρίσκεται στην κρίσιμη περιοχή θερμοκρασίας και ο άνθρακας ενώνεται με το χρώμιο στα όρια των κόκκων. Έτσι, αφαιρείται το χρώμιο από την περιοχή γύρω τους, και ακριβώς εκεί ο χάλυβας χάνει την προστασία του από τη διάβρωση – αυτό ονομάζεται κοκκώδης αποσύνθεση ή περικρυσταλλική διάβρωση.
Κατά τη συγκόλληση, ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα μεγάλος, γιατί η ζώνη θερμικής επιρροής μπαίνει ακριβώς σε αυτήν την κρίσιμη περιοχή. Αν δεν προσέξεις, αργότερα θα πάρεις ρωγμές ή το υλικό θα σκουριάσει στα όρια των κόκκων, παρόλο που κατά τα άλλα είναι ανοξείδωτο.
Πρέπει λοιπόν να φροντίσεις ο χάλυβας να μην παραμένει πολύ στην κρίσιμη περιοχή. Αυτό το κάνεις με τη θερμική καθοδήγηση και την ψύξη. Σε λεπτά φύλλα συχνά βοηθά μια βάση χαλκού ή γρήγορη ψύξη, σε πιο χοντρά κομμάτια πρέπει να προσέχεις τη θερμοκρασία μεταξύ των περασμάτων. Και αν έχεις την επιλογή, πάρε χάλυβα με χαμηλή περιεκτικότητα άνθρακα ή σταθεροποιημένο υλικό – τότε δεν έχεις καθόλου το πρόβλημα.