Σχηματισμός τελικής στρώσης
Η φυσική ή θερμικά επαγόμενη δημιουργία μιας πυκνής στρώσης αντίδρασης σε μεταλλικές επιφάνειες. Επιβραδύνει τη διάχυση του οξυγόνου και εμποδίζει έτσι την περαιτέρω εξέλιξη της διάβρωσης.
Οι οξειδικές στρώσεις είναι για πολλά μέταλλα μια φυσική προστασία – στη συγκόλληση όμως είναι το πρόβλημα. Η θερμότητα καταστρέφει την προστατευτική τελική στρώση, και χωρίς προστατευτικό αέριο η καυτή επιφάνεια οξειδώνεται αμέσως. Το αποτέλεσμα είναι χρώματα θερμικής απόχρωσης και καψάλα, που δεν έχουν προστατευτική δράση και αργότερα προωθούν τη διάβρωση. Στον ανοξείδωτο χάλυβα η ζώνη κάτω από την οξειδική στρώση φτωχαίνει σε χρώμιο, στο αλουμίνιο η σκληρή οξειδική στρώση εμποδίζει την καθαρή τήξη.
Γι' αυτό: Πάντα να δουλεύετε με αρκετό προστατευτικό αέριο, στον ανοξείδωτο χάλυβα να προστατεύετε και την πίσω πλευρά. Χρώματα θερμικής απόχρωσης και καψάλα να αφαιρούνται πλήρως μετά τη συγκόλληση – μηχανικά με βούρτσα ανοξείδωτου ή χημικά με πάστα αφαίρεσης. Μετά παθητικοποίηση, ώστε να μπορέσει να ξαναχτιστεί η προστατευτική στρώση. Στο αλουμίνιο, βουρτσίστε την οξειδική στρώση λίγο πριν τη συγκόλληση και συγκολλήστε με εναλλασσόμενο ρεύμα, ώστε να σπάσει η οξειδική στρώση.