Όριο διαρροής
Το όριο διαρροής είναι η μέγιστη τιμή τάσης μέχρι την οποία ένα υλικό πλαστικοποιείται και δεν παραμορφώνεται πλέον. Για το αλουμίνιο και τους υψηλής αντοχής χάλυβες δεν υπάρχει σαφές όριο διαρροής, γι' αυτό χρησιμοποιείται το όριο διαρροής ως όριο ασφαλείας.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το όριο διαρροής είναι το σημείο όπου ένα υλικό χάνει την ελαστική παραμορφωσιμότητά του και αρχίζει να πλαστικοποιείται. Αυτό συμβαίνει μέσω της αναδιάταξης της ατομικής κρυσταλλικής δομής και του σχηματισμού νέων δεσμών μεταξύ των ατόμων.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Όταν ένα υλικό καταπονείται πάνω από το όριο διαρροής του, δημιουργούνται ρωγμές ή θραύσεις. Αυτό μπορεί να συμβεί ιδιαίτερα στο αλουμίνιο και στους υψηλής αντοχής χάλυβες, καθώς δεν έχουν σαφές όριο διαρροής. Κατά την υπέρβαση του ορίου διαρροής, η ραφή μπορεί να παραμορφωθεί έντονα ή ακόμη και να αποκολληθεί.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να σεβαστούμε το όριο διαρροής, στο αλουμίνιο και στους υψηλής αντοχής χάλυβες η τάση κατά τη συγκόλληση πρέπει να ελέγχεται με ακρίβεια. Η μέγιστη τάση πρέπει πάντα να είναι κάτω από το όριο διαρροής. Στο αλουμίνιο αυτό είναι συνήθως περίπου 200 έως 300 MPa, στους υψηλής αντοχής χάλυβες μπορεί να είναι υψηλότερο, ανάλογα με το συγκεκριμένο υλικό.