Ενίσχυση δέλτα-φερρίτη
Δράση ορισμένων κραματικών στοιχείων όπως χρώμιο, μολυβδαίνιο ή πυρίτιο, που ευνοούν την πήξη ως φερρίτης υψηλής θερμοκρασίας, για την αποφυγή θερμών ρωγμών στο συγκολλητικό υλικό.
Ο δέλτα-φερρίτης σχηματίζεται κατά την πήξη του συγκολλητικού και είναι βασικά μια φάση υψηλής θερμοκρασίας, η οποία κανονικά μετασχηματίζεται κατά την ψύξη. Αν υπάρχουν ορισμένα κραματικά στοιχεία όπως χρώμιο ή μολυβδαίνιο στον χάλυβα, ένα μέρος του μπορεί να παραμείνει. Αυτό στη συγκόλληση ανοξείδωτων χαλύβων συχνά επιδιώκεται, επειδή ένα ορισμένο ποσοστό δέλτα-φερρίτη στη δομή αποτρέπει τις θερμές ρωγμές κατά την πήξη.
Πρέπει να το σκεφτείς έτσι: Χωρίς αυτό το ποσοστό φερρίτη, το συγκολλητικό μπορεί να ραγίσει κατά την ψύξη. Η ακριβής ποσότητα εξαρτάται από τη σύνθεση του βασικού υλικού και του υλικού συγκόλλησης. Στην πράξη αυτό σημαίνει για σένα: Πρόσεξε το υλικό συγκόλλησης να ταιριάζει με το βασικό υλικό, τότε συνήθως είναι εντάξει και η περιεκτικότητα σε φερρίτη. Αν έχεις έντονα φερριτογόνα στοιχεία στο βασικό υλικό, συνήθως δεν χρειάζεται να ανησυχείς ότι θα ραγίσει το συγκολλητικό.