Σταθεροποιητές δέλτα-φερρίτη
Οι σταθεροποιητές δέλτα-φερρίτη όπως χρώμιο, μολυβδαίνιο και πυρίτιο εμποδίζουν τη δομή ωστενίτη στις περιοχές της συγκόλλησης και προωθούν τη δομή φερρίτη. Αυτό βελτιώνει την αντοχή σε θερμές ρωγμές και τη σκληρότητα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Οι σταθεροποιητές δέλτα-φερρίτη είναι χημικά στοιχεία που καταστέλλουν τη δομή ωστενίτη στις περιοχές της συγκόλλησης. Προωθούν τη δομή φερρίτη μέσω της κρυσταλλικής τους δομής και της επίδρασής τους στην περιεκτικότητα άνθρακα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η χρήση σταθεροποιητών δέλτα-φερρίτη σε ωστενιτικούς χάλυβες (όπως 1.4301) εμποδίζει τη δομή ωστενίτη, που αυξάνει την αντοχή σε θερμές ρωγμές και μειώνει τις ρωγμές. Ωστόσο, πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε αυτά τα στοιχεία μπορεί να κάνει τη δομή πολύ σκληρή και να επηρεάσει τη μορφοποίηση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Κατά τη συγκόλληση ωστενιτικών χαλύβων με σταθεροποιητές δέλτα-φερρίτη πρόσεξε τη σωστή περιεκτικότητα άνθρακα. Χρησιμοποίησε κατάλληλη μέθοδο συγκόλλησης και θερμοκρασία για να σταθεροποιήσεις τη δομή φερρίτη. Πολύ υψηλή περιεκτικότητα άνθρακα μπορεί να οδηγήσει σε πολύ σκληρή δομή, που επηρεάζει τη μορφοποίηση.