Δενδριτική μικροδιαφοροποίηση
Διαφορετική χημική σύσταση μεταξύ των κλάδων δενδριτικών κρυστάλλων και των διαστημάτων. Με ανόπτηση που προάγει τη διάχυση, αυτή η μικροδιαφοροποίηση μπορεί εν μέρει να εξομαλυνθεί.
Κατά την ψύξη της συγκόλλησης, πρώτα στερεοποιείται η περιοχή του άκρου, ενώ το κέντρο παραμένει υγρό για μεγαλύτερο διάστημα. Στο μεταξύ, κραματικά στοιχεία και προσμείξεις όπως θείο ή φώσφορος πιέζονται στο υπόλειμμα τήγματος και συσσωρεύονται εκεί. Αν αυτό γίνει πολύ γρήγορα, αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν πλέον να κατανεμηθούν ομοιόμορφα και παραμένουν τοπικά συγκεντρωμένα. Αυτές οι ζώνες τήκονται ευκολότερα και μπορούν να σχίσουν υπό τάση – αυτό ονομάζεται θερμές ρωγμές. Στον ανοξείδωτο χάλυβα, η τοπική εξάντληση χρωμίου μπορεί επιπλέον να καταστρέψει την προστασία κατά της διάβρωσης.
Μπορείς να αντιδράσεις με καθαρό πρόσθετο υλικό που περιέχει λίγο θείο και φώσφορο. Μην κολλάς πολύ ζεστά ούτε πολύ κρύα, αλλά τηρήσου στη δεδομένη εισαγωγή θερμότητας, αλλιώς η δομή γίνεται ανώμαλη. Αν είναι κρίσιμο, μια θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση μπορεί να εξισορρονήσει τις διαφορές.