Δενδριτική ανάπτυξη
Κρυστάλλωση του τήγματος σε μορφή διακλαδισμένων, δενδροειδών δομών κατά τη στερεοποίηση. Αυτή η διακλάδωση καθορίζει την μετέπειτα κατανομή πόρων και μικροδιαφοροποιήσεων.
Όταν το τήγμα κρυώνει, οι κρύσταλλοι αναπτύσσονται από το κρύο βασικό υλικό μέσα στη ραφή. Αναπτύσσονται σαν έλατα με πλαϊνά κλαδιά, αυτό το λένε δενδρίτες. Ανάμεσα σε αυτά τα κλαδιά στο τέλος μένει τήγμα, το οποίο εμπλουτίζεται με ακαθαρσίες. Όταν αυτό γίνει χοντρό, έχεις σε αυτά τα σημεία αδύναμο υλικό, το οποίο μπορεί να σχιστεί κατά τη συρρίκνωση – αυτά είναι τότε θερμά ρήγματα.
Θέλεις λοιπόν να έχεις λεπτή δομή. Αυτό το πετυχαίνεις, αν δεν βάζεις πολλή θερμότητα στη ραφή και δεν προθερμαίνεις το υλικό άσκοπα. Και το πρόσθετο υλικό παίζει ρόλο: Με συγκεκριμένα κραματικά στοιχεία παίρνεις περισσότερους πυρήνες κρυστάλλων και έτσι πιο λεπτούς δενδρίτες. Πρόσεξε να είναι χαμηλά το θείο και ο φώσφορος στο πρόσθετο, αυτά κάνουν το όλο θέμα μόνο χειρότερο. Και όταν η ραφή στερεοποιηθεί, πρέπει να έχεις στο μυαλό σου την ψύξη, για να μην έχεις προβλήματα σκληρότητας.