Διαχεόμενο υδρογόνο
Το ποσοστό υδρογόνου στη δομή στερεοποίησης που μπορεί να κινηθεί ελεύθερα μέσα στο κρυσταλλικό πλέγμα. Συγκεντρώνεται σε ατέλειες και μπορεί να προκαλέσει ρωγμές καθυστέρησης στις συγκολλήσεις.
Το υδρογόνο είναι ένα κλασικό πρόβλημα στη συγκόλληση. Προέρχεται από υγρασία, σκουριά ή βρωμιά στο τόξο και στη συνέχεια μεταναστεύει στο υγρό λουτρό συγκόλλησης. Όταν το μέταλλο στερεοποιηθεί, το υδρογόνο δεν μπορεί πλέον να διαφύγει και αργότερα σχίζει τη δομή - συχνά μόνο μετά από ώρες ή ημέρες. Αυτό ονομάζεται ψυχρές ρωγμές και είναι ιδιαίτερα ύπουλες επειδή δεν τις βλέπεις αμέσως.
Για να το αποφύγεις, ισχύει ο απλός κανόνας: Μην αφήνεις το υδρογόνο να μπει εξ αρχής. Τα ηλεκτρόδια πρέπει να είναι στεγνά και να ξαναψήνονται σύμφωνα με τις προδιαγραφές. Το σημείο συγκόλλησης πρέπει να είναι καθαρό - δηλαδή σκουριά, χρώμα, λάδι και υγρασία να αφαιρεθούν. Σε κρίσιμους χάλυβες βοηθά η προθέρμανση και μετά δεν πρέπει να αφήνεις τη συγκόλληση να κρυώσει πολύ γρήγορα. Αν δουλεύεις με χάλυβες υψηλής αντοχής, προτίμησε πρόσθετα υλικά με χαμηλή περιεκτικότητα υδρογόνου - αυτά έχουν και την ανάλογη σήμανση.