Συγκόλληση με διάχυση υπό κενό
Μια μέθοδος ένωσης στερεάς κατάστασης, όπου μεταλλικά εξαρτήματα ενώνονται υπό την επίδραση θερμοκρασίας και μηχανικής πίεσης σε κενό. Μέσω ατομικής διάχυσης δημιουργείται μια άρραφη ένωση χωρίς υγρές φάσεις.
Το συγκολλητικό διάχυσης υπό κενό σημαίνει: Δύο καθαρές, μεταλλικά γυμνές επιφάνειες πιέζονται μαζί υπό πίεση και υψηλή θερμοκρασία σε κενό. Τα άτομα μετακινούνται μέσω της διεπιφάνειας και σχηματίζουν έναν συνεκτικό δεσμό – χωρίς πρόσθετο υλικό και χωρίς να λιώσει το υλικό.
Το κενό είναι το καθοριστικό σημείο: Αποτρέπει το οξυγόνο ή τις ακαθαρσίες να οξειδώσουν ξανά τις επιφάνειες και να μπλοκάρουν τη διάχυση. Τα εξαρτήματα πρέπει να είναι προηγουμένως χωρίς λίπη και απολύτως καθαρά, αλλιώς δεν θα πάρεις ανθεκτική σύνδεση.
Η θερμοκρασία πρέπει να είναι αρκετά υψηλή ώστε να ξεκινήσει η διάχυση, αλλά όχι τόσο υψηλή ώστε να αναπτυχθεί υπερβολικά η μικροδομή και να μαλακώσει το υλικό. Ο σωστός συνδυασμός θερμοκρασίας, πίεσης και χρόνου παραμονής εξαρτάται από το υλικό – εκεί πρέπει να ακολουθήσεις τις κατευθυντήριες τιμές για το εκάστοτε μέταλλο.