Μέθοδος διέλευσης υπερήχων
Το Μέθοδος διέλευσης υπερήχων είναι υπερηχητικός έλεγχος, κατά τον οποίο ένας πομπός και ένας δέκτης τοποθετούνται σε αντίθετες πλευρές του υπό έλεγχο τεμαχίου, για να εντοπιστούν εσωτερικές ατέλειες μέσω εξασθένησης της έντασης. Χρησιμοποιείται συχνά για την ανίχνευση ρωγμών ή κενών σε μέταλλα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Ένα πακέτο υπερηχητικών κυμάτων εκπέμπεται από έναν πομπό και διαδίδεται μέσα από το υπό έλεγχο τεμάχιο. Όταν ο ήχος ανακλάται ή απορροφάται σε ένα σημείο ατέλειας (π.χ. μια ρωγμή), αλλάζει η ένταση του λαμβανόμενου σήματος. Ο δέκτης μετρά αυτές τις αλλαγές και εκδίδει μια αναπαράσταση σήματος.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Το Μέθοδος διέλευσης υπερήχων είναι ιδιαίτερα σημαντικό στον έλεγχο ποιότητας συγκολλήσεων, καθώς μπορεί να ανιχνεύσει μικροσκοπικές ρωγμές ή ατελείς συντήξεις. Λανθασμένες ρυθμίσεις ή κακή επαφή μεταξύ πομπού και δέκτη μπορούν να οδηγήσουν σε παράλειψη ανίχνευσης, που εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλεια του εξαρτήματος.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες ενεργειών
• Απόσταση πομπού-δέκτη: Οι δύο συσκευές πρέπει να τοποθετούνται έτσι ώστε να σχηματίζουν ευθεία γραμμή και να μπορούν να καλύψουν τη μέγιστη διαδρομή του ήχου στο υπό έλεγχο τεμάχιο. Απόσταση τουλάχιστον 10 cm είναι συνήθης.
• Συχνότητα ήχου: Ανάλογα με το υλικό και το είδος της θέσης της ατέλειας επιλέγεται μια συγκεκριμένη συχνότητα. Για μέταλλα με υψηλή περιεκτικότητα σε σωματικό λίπος (π.χ. χάλυβα) χρησιμοποιούνται συχνότητες μεταξύ 2,5 MHz και 10 MHz.
• Βαθμονόμηση: Πριν από κάθε έλεγχο η συσκευή πρέπει να βαθμονομείται, για να διασφαλίζεται ότι οι μετρήσεις είναι σωστές. Αυτό περιλαμβάνει τη ρύθμιση του δέκτη στο σωστό κατώφλι.