Δυναμική δοκιμή σκληρότητας
Η Δυναμική δοκιμή σκληρότητας μετρά τη σκληρότητα ενός υλικού μέσω πρόσκρουσης ενός σώματος με γνωστή ενέργεια. Η απόσταση αναπήδησης δείχνει πόση ενέργεια απορροφήθηκε.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η Δυναμική Δοκιμή Σκληρότητας βασίζεται στην αρχή της πρόσκρουσης ενός βαρέος σώματος (π.χ. μιας σφαίρας) στην προς εξέταση επιφάνεια. Η ενέργεια με την οποία προσπίπτει το σώμα μετατρέπεται σε έργο όταν αυτό αναπηδά. Η απόσταση αναπήδησης αποτελεί μέτρο της απορροφούμενης ενέργειας και επομένως της σκληρότητας του υλικού.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Η Δυναμική Δοκιμή Σκληρότητας είναι ιδιαίτερα σημαντική για χάλυβες υψηλής σκληρότητας, όπως ο μαρτενσίτης ή ο Tempered Steel. Σε πολύ υψηλή περιεκτικότητα μαρτενσίτη, η Δυναμική Σκληρότητα μπορεί να αυξηθεί σημαντικά, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε περιοχές συγκόλλησης πιο επιρρεπείς σε ρωγμές. Ένα πολύ υψηλό επίπεδο Δυναμικής Σκληρότητας μπορεί επίσης να επηρεάσει την ολκιμότητα και την επιμηκυνσιμότητα του υλικού.
Πρακτική εφαρμογή στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να εκτελεστεί ακριβής Δυναμική Δοκιμή Σκληρότητας, το σώμα (π.χ. μια σφαίρα) θα πρέπει να πέσει με καθορισμένη ταχύτητα στην προς εξέταση επιφάνεια. Το ύψος πρόσκρουσης καθορίζει την κινητική ενέργεια. Η απόσταση αναπήδησης μετράται και μετατρέπεται σε επίπεδο σκληρότητας. Ένα τυπικό πρότυπο για το εύρος υψών πρόσκρουσης κυμαίνεται μεταξύ 50 mm και 100 mm. Για χάλυβες με υψηλή περιεκτικότητα μαρτενσίτη, η Δυναμική Σκληρότητα δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το 600 HV, ώστε να αποφεύγονται ρωγμές.