Ηλεκτροχημική δοκιμή διάβρωσης
Η ηλεκτροχημική δοκιμή διάβρωσης μετρά τη συμπεριφορά διάβρωσης των υλικών σε ηλεκτρολύτες μέσω μετρήσεων ρεύματος-τάσης. Δίνει την παθητική πυκνότητα ρεύματος και επιτρέπει γρήγορη αξιολόγηση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η δοκιμή χρησιμοποιεί έναν ηλεκτρολύτη, στον οποίο τοποθετείται το ζεύγος δειγμάτων υλικού (άνοδος και κάθοδος). Με την εφαρμογή ενός ηλεκτρικού πεδίου, μετράται η πυκνότητα ρεύματος που προκαλείται από τη διάβρωση.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Αυτή η δοκιμή βοηθά στην επιλογή υλικών με χαμηλή ευαισθησία στη διάβρωση. Λανθασμένη επιλογή υλικού μπορεί να οδηγήσει σε επιταχυνόμενη διάβρωση και επομένως σε ρωγμές και απώλεια αντοχής.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για τη δοκιμή χρησιμοποιείται ένας ηλεκτρολύτης όπως το υδροχλωρικό οξύ. Τα δείγματα τοποθετούνται στον ηλεκτρολύτη για 24 ώρες, ενώ η πυκνότητα ρεύματος μετράται κάθε 15 λεπτά. Μια χαμηλότερη τιμή για την παθητική πυκνότητα ρεύματος υποδηλώνει μικρότερη ευαισθησία στη διάβρωση.