Τελική κρατήρα
Ο τελικός κρατήρας είναι ένα βαθούλωμα στο τέλος μιας συγκόλλησης, που προκαλείται από απότομη ψύξη και σκλήρυνση του υγρού υλικού τήξης.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Στο τέλος της συγκόλλησης, το υγρό υλικό τήξης παραμένει περισσότερο στη θερμότητα και ψύχεται ταχύτερα από ό,τι στο υπόλοιπο της ραφής. Αυτό οδηγεί σε ταχεία, απότομη στερεοποίηση και σχηματίζει βαθούλωμα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Οι τελικοί κρατήρες μπορούν να οδηγήσουν σε ανομοιόμορφη σκληρότητα στο τέλος της ραφής, επηρεάζοντας την ολκιμότητα και την παραμορφωσιμότητα του χάλυβα. Αυξάνουν επίσης τον κίνδυνο ρωγμών και σχηματισμού πόρων.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες ενεργειών
Για να ελαχιστοποιήσεις τους τελικούς κρατήρες, η συγκόλληση θα πρέπει να ψύχεται αργά. Χρησιμοποίησε κατάλληλο ψυκτικό μέσο ή αργή ψύξη με ρεύμα αέρα. Πρόσεξε ώστε το υλικό τήξης να ψύχεται ομοιόμορφα και να μην προκύπτουν γρήγορες διαφορές θερμοκρασίας.