Σταθεροποιητής φερρίτη
Ένας σταθεροποιητής φερρίτη όπως το χρώμιο ή το μολυβδαίνιο εμποδίζει τη δομή ωστενίτη και προωθεί τον σχηματισμό φερρίτη σε χάλυβες πολλαπλών φάσεων. Αυτό αυξάνει τη σκληρότητα και την ολκιμότητα, αλλά μειώνει τη μορφοποιησιμότητα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Οι σταθεροποιητές φερρίτη όπως το χρώμιο ή το μολυβδαίνιο δεσμεύουν σταθερά το οξυγόνο στη φάση τήξης. Έτσι εμποδίζεται η δομή ωστενίτη και προωθείται ο σχηματισμός φερρίτη. Το κυβικό χωροκεντρωμένο πλέγμα παραμένει σταθερό, γεγονός που αυξάνει τη σκληρότητα και την ολκιμότητα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Μια υπερβολικά υψηλή περιεκτικότητα σε σταθεροποιητές φερρίτη μπορεί να κάνει τη δομή πολύ σκληρή και να μειώσει τη μορφοποιησιμότητα. Αυτό οδηγεί σε αυξημένη ευαισθησία σε ρωγμές και χονδροειδή κόκκους κατά την ψύξη. Με λανθασμένες παραμέτρους συγκόλλησης (πολύ γρήγορη ψύξη) δημιουργούνται υαλώδεις, επιρρεπείς σε ρωγμές δομικές περιοχές.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Χρησιμοποίησε σταθεροποιητές φερρίτη στην επιλογή πρόσθετου υλικού για χάλυβες με υψηλές απαιτήσεις σκληρότητας και ολκιμότητας. Πρόσεξε τη σωστή ταχύτητα ψύξης (t8/5 μεταξύ 10 και 20 δευτερολέπτων) για να επιτευχθεί ισορροπημένη δομή. Σε πολύ γρήγορη ψύξη η δομή μπορεί να γίνει πολύ σκληρή, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει ρωγμές.