Σκληρότητα
Σκληρότητα είναι η αντίσταση ενός υλικού στη διείσδυση ενός άλλου σώματος. Στους χάλυβες μετριέται συνήθως σε HRC (Rockwell) ή HB (Brinell). Η σκληρότητα προέρχεται από τον άνθρακα συν θερμική κατεργασία (βάψιμο + αναθέρμανση).
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η σκληρότητα δεν είναι τίποτα άλλο από την αντίσταση ενός σώματος που θέλει να πιεστεί μέσα. Κατά τη μέτρηση γίνεται ακριβώς αυτό: το Rockwell πιέζει έναν κώνο διαμαντιού και δίνει HRC, το Brinell παίρνει μια σφαίρα για HB, το Vickers μια πυραμίδα διαμαντιού για HV. Στον χάλυβα η σκληρότητα προέρχεται από το ότι κατά το ο άνθρακας εγκλωβίζεται στο πλέγμα και το τεντώνει. Αυτός είναι ο . Σε αυτό προστίθενται τα σκληρά , που βρίσκονται στη μαλακότερη δομή σαν χαλίκι στο μπετόν. Χωρίς άνθρακα δεν σκληραίνει τίποτα, μπορείς να βαφείς μέχρι να βράσει το νερό.
Μεταλλουργική συνάφεια & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η σκληρότητα και η πάνε αντίθετα. Ό,τι γίνεται πιο σκληρό, γίνεται πιο εύθραυστο, πάντα. Στη συγκόλληση δεν θέλεις τη σκληρότητα, σου έρχεται: ως αιχμή σκληρότητας στη . Στην πράξη μια τιμή γύρω στο 350 HV εκεί θεωρείται το όριο από το οποίο αρχίζει να γίνεται δυσάρεστο. Αντίστροφα, το πολύ μαλακό είναι εξίσου κακό. Μια μαλακωμένη ζώνη υποχωρεί υπό φορτίο, και σε ένα εργαλείο η κόψη απλά βυθίζεται.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες ενέργειας
Μέτρα, μην εκτιμάς. Για γρήγορο τεστ αρκεί η λίμα: αν πιάνει, ο χάλυβας είναι μαλακός, αν γλιστράει, είναι σκληρός. Για αριθμούς που μπορείς να σημειώσεις, πάρε το όργανο μέτρησης σκληρότητας και μέτρα δίπλα στη ραφή, όχι στη μέση. Αν έχει γίνει πολύ σκληρό, βοηθάει το ή το . Και πάντα ρώτα ποια κλίμακα εννοείται. HRC, HB και HV δεν μετατρέπονται στο μυαλό, και όποιος το κάνει μιλάει για αριθμούς που δεν υπάρχουν.