Δοκιμή σκληρότητας σε συγκολλήσεις
Η δοκιμή σκληρότητας μετρά την αντίσταση ενός υλικού στη διείσδυση ενός δοκιμαστικού σώματος πάνω από τη συγκόλληση. Εντοπίζει μη επιτρεπτές αυξήσεις σκληρότητας που υποδεικνύουν τάση για σκλήρυνση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η δοκιμή σκληρότητας μετρά την αντίσταση ενός υλικού στη διείσδυση ενός τυποποιημένου δοκιμαστικού σώματος. Αυτό γίνεται πιέζοντας το δοκιμαστικό σώμα πάνω στη συγκόλληση και μετρά πόσο βαθιά διεισδύει το σώμα στο μέταλλο.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Μη επιτρεπτές αυξήσεις σκληρότητας στη δομή μπορούν να οδηγήσουν σε ρωγμές και θραύση. Μια πολύ σκληρή συγκόλληση μπορεί επίσης να επηρεάσει τις μηχανικές ιδιότητες του υλικού, κάτι που μπορεί να είναι επικίνδυνο ειδικά σε εφαρμογές υψηλής καταπόνησης.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Η δοκιμή σκληρότητας γίνεται με δοκιμαστή σκληρότητας Brinell ή Rockwell. Το δοκιμαστικό σώμα πιέζεται πάνω στη συγκόλληση και μετράται το βάθος διείσδυσης. Για συγκολλήσεις χάλυβα, η σκληρότητα της ραφής δεν πρέπει να είναι περισσότερο από 1,2 έως 1,5 φορές υψηλότερη από το βασικό μέταλλο. Σε μη επιτρεπτά αποτελέσματα απαιτείται εκ νέου συγκόλληση.