Διακρυσταλλική διάβρωση Hastelloy στο συγκολλημένο μέταλλο
Διαβρωτική προσβολή στα όρια των κόκκων συγκολλημένων κραμάτων νικελίου λόγω εξαθλίωσης σε χρώμιο και μολυβδαίνιο. Τα αίτια είναι συχνά ανεπαρκείς ταχύτητες ψύξης κατά τη διαδικασία συγκόλλησης.
Το Hastelloy και παρόμοια κράματα με βάση το νικέλιο μπορούν μετά τη συγκόλληση να γίνουν ευαίσθητα στα όρια των κόκκων, αν κρυώσουν αργά μέσα από την κρίσιμη περιοχή θερμοκρασίας. Τότε μεταναστεύουν στοιχεία του κράματος όπως το χρώμιο και το μολυβδαίνιο, που συνήθως παρέχουν προστασία από τη διάβρωση. Το αποτέλεσμα είναι λεπτές ρωγμές ή βελονισμός στη ραφή, ειδικά αν το εξάρτημα έρθει αργότερα σε επαφή με επιθετικά μέσα.
Για να μην συμβεί αυτό, πρέπει να κρατήσεις χαμηλή την εισαγωγή θερμότητας και να αφήσεις τη ραφή να κρυώσει γρήγορα μετά τη συγκόλληση. Αυτό το πετυχαίνεις για παράδειγμα με υποθέματα χαλκού ή ενεργή ψύξη από την άλλη πλευρά. Σημαντικό είναι να προσέχεις τη θερμοκρασία μεταξύ των περασμάτων και να μην βάζεις υπερβολική θερμότητα στο κομμάτι. Αν κάνεις τη ραφή καθαρή και με ελεγχόμενη ψύξη, η δομή μένει σταθερή και η αντοχή στη διάβρωση διατηρείται.