Διάβρωση από θερμά αέρια
Η διάβρωση από θερμά αέρια είναι μια οξείδωση μετάλλων σε υψηλές θερμοκρασίες σε αέρια όπως το οξυγόνο ή το υδρόθειο, η οποία ενισχύεται από θειούχα άλατα αλκαλίων. Οδηγεί σε πορώδη στρώματα σκωρίας και μπορεί να προκαλέσει ρωγμές και απώλεια αντοχής.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η διάβρωση από θερμά αέρια εμφανίζεται σε υψηλές θερμοκρασίες, όταν μέταλλα βρίσκονται σε αέρια όπως το οξυγόνο ή το υδρόθειο. Θειούχα άλατα αλκαλίων και βαναδικά άλατα μπορούν να ενισχύσουν αυτή την αντίδραση. Τα άτομα μετάλλου αντιδρούν με τα αέρια και σχηματίζουν στρώματα από ενώσεις οξειδίων και θειούχων, τα οποία είναι πορώδη.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Αυτή η διάβρωση μπορεί να προκαλέσει ρωγμές στη συγκόλληση, καθώς τα πορώδη στρώματα σκωρίας δεν προσφύονται καλά. Επίσης, αυξάνει το μέγεθος των κόκκων και μειώνει την αντοχή του υλικού. Αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο, ειδικά σε εξαρτήματα που εκτίθενται σε υψηλές θερμοκρασίες.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφύγετε τη διάβρωση από θερμά αέρια, τα μέταλλα θα πρέπει να καθαρίζονται πριν από τη συγκόλληση και να αποθηκεύονται σε προστατευμένα περιβάλλοντα. Σε υψηλές θερμοκρασίες, είναι σημαντικό να ελέγχετε την ποιότητα του αέρα στον χώρο συγκόλλησης και να αποκλείετε τυχόν πηγές αερίων. Χρησιμοποιήστε κατάλληλα υλικά ή ενώσεις κατά της διάβρωσης.