Συγκόλληση διάχυσης υψηλής θερμοκρασίας
Μια θερμική μέθοδος ένωσης σε κενό ή προστατευτικό αέριο, όπου μέσω ισόθερμης στερεοποίησης και επακόλουθης διάχυσης τα στοιχεία μείωσης του σημείου τήξης μεταναστεύουν στο βασικό υλικό. Αυτό αυξάνει δραστικά την αντοχή στην υψηλή θερμοκρασία της ένωσης.
Στην συγκόλληση με διάχυση ενώνεις κομμάτια σε κενό ή υπό προστατευτικό αέριο, χωρίς να λιώσει το βασικό υλικό. Το υλικό κόλλησης θερμαίνεται και τα κραματικά στοιχεία κινούνται με διάχυση στη ζώνη ένωσης και στο βασικό υλικό. Σημαντικό είναι η θερμοκρασία να παραμένει σταθερή σε όλη τη διάρκεια συγκράτησης και να ψύχεις αργά, αλλιώς η δομή γίνεται ανομοιόμορφη και η ένωση μπορεί να γίνει ψαθυρή ή να εμφανίσει ρωγμές. Οι χρόνοι διεργασίας είναι μεγάλοι, γιατί η διάχυση θέλει χρόνο, και πρέπει να έχεις τον έλεγχο της θερμοκρασίας σωστά, ώστε να μη δημιουργηθούν παραμορφώσεις ή τάσεις.