Διεπιφανειακή σκλήρυνση κατακρήμνισης
Η διεπιφανειακή σκλήρυνση κατακρήμνισης αυξάνει τη μηχανική αντοχή μέσω της ενσωμάτωσης νανοσωματιδίων στα όρια των κόκκων, γεγονός που εμποδίζει την κίνηση των διαταραχών.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η διεπιφανειακή σκλήρυνση κατακρήμνισης αναφέρεται στην ενσωμάτωση νανοσωματιδίων όπως πυρίτιο ή νιτρίδιο στα όρια των κόκκων του μετάλλου. Αυτά τα σωματίδια δημιουργούν εμπόδια στην κίνηση των διαταραχών των ατόμων, γεγονός που αυξάνει την κίνηση και επομένως τη σκληρότητα.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Αυτή η σκλήρυνση μπορεί να επιτευχθεί με πολύ γρήγορη ψύξη ή με ειδικά πρόσθετα όπως το πυρίτιο. Βελτιώνει την αντοχή, αλλά μπορεί επίσης να οδηγήσει σε θερμές ρωγμές, εάν η ψύξη δεν ελέγχεται. Η υπερβολική σκληρότητα μπορεί να κάνει το υλικό παραμορφώσιμο και να οδηγήσει σε θραύσεις.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να επιτευχθεί διεπιφανειακή σκλήρυνση κατακρήμνισης, θα πρέπει να ελέγχεται η διαδικασία του λουτρού τήξης. Σε χάλυβες με περιεκτικότητα σε πυρίτιο, συνιστάται χρόνος ψύξης από 10 έως 20 δευτερόλεπτα μετά τη συγκόλληση. Αποφύγετε υπερβολικές ταχύτητες ψύξης, καθώς αυτές μπορούν να οδηγήσουν σε θερμές ρωγμές.