Διεπιφανειακή εκκένωση στα όρια κόκκων
Η διεπιφανειακή εκκένωση στα όρια κόκκων είναι ο εμπλουτισμός ξένων ατόμων ή ακαθαρσιών στις διεπιφάνειες μεταξύ των κόκκων. Αυτό αυξάνει την τάση για θερμές ρωγμές και την ευθραυστότητα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η διακρυσταλλική εκλεκτική αποβολή στα όρια των κόκκων εμφανίζεται όταν ξένα άτομα ή προσμείξεις συγκεντρώνονται στις περιοχές των διεπιφανειών μεταξύ των κόκκων. Αυτό συμβαίνει μέσω θερμοδυναμικών κινητήριων δυνάμεων που οδηγούν αυτά τα άτομα να συσσωρεύονται στις πιο σταθερές θέσεις του κρυσταλλικού πλέγματος.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Αυτή η εκλεκτική αποβολή στα όρια των κόκκων μπορεί να αυξήσει την τάση για θερμά ρήγματα, καθώς κάνει τη δομή πιο ψαθυρή και κατανέμει την σκληρότητα ανομοιόμορφα. Αυτό οδηγεί σε αυξημένη ευαισθησία σε ρήγματα και παραμορφώσεις σε θερμοκρασίες κοντά στο σημείο τήξης.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί η διακρυσταλλική εκλεκτική αποβολή στα όρια των κόκκων, θα πρέπει:
• Η συγκόλληση να ψύχεται όσο το δυνατόν γρηγορότερα (t8/5 ≤ 10 s), για να αποφευχθεί ο σχηματισμός μαρτενσίτη.
• Να χρησιμοποιείται καλό προστατευτικό αέριο, για να κρατούνται μακριά από το λουτρό τήξης ξένα άτομα και προσμείξεις.
• Οι παράμετροι συγκόλλησης όπως τάση και θερμοκρασία να τηρούνται με ακρίβεια, για να ελέγχεται ομοιόμορφα η δομή.