Διακρυσταλλική θερμή ρωγμή
Ρωγμή στο συγκολλητικό μέταλλο ή στη ΖΕΠ κατά τη στερεοποίηση, που προκαλείται από ευτηκτικά στα όρια κόκκων χαμηλού σημείου τήξης υπό συρρικνοτικές τάσεις.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Κατά την ψύξη σχηματίζονται στη συγκόλληση φάσεις χαμηλού σημείου τήξης, όπως πυρίτιο ή άνθρακας, στα όρια των κόκκων. Αυτές οι φάσεις μεγαλώνουν κατά τη στερεοποίηση και οδηγούν σε τοπικές τάσεις, οι οποίες υπό υψηλές συρρικνοτικές τάσεις μπορούν να προκαλέσουν ρωγμές.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Μια διακρυσταλλική θερμή ρωγμή μπορεί να προκαλέσει λεπτή, μη ορατή καταστροφή της συγκόλλησης. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αστοχία υπό μηχανική φόρτιση και σε κρίσιμο κίνδυνο ασφαλείας κατά τη χρήση του εξαρτήματος.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθούν οι διακρυσταλλικές θερμές ρωγμές, είναι σημαντικό να ψύχεται η συγκόλληση όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με προσεκτική επιλογή του προστατευτικού αερίου και των τεχνικών ψύξης. Υψηλή ταχύτητα ψύξης (t8/5 < 10 s) εμποδίζει τον σχηματισμό ευτηκτικών στα όρια κόκκων χαμηλού σημείου τήξης και μειώνει τον κίνδυνο ρωγμών.