Διακρυσταλλική ψυχρή ρωγμή
Μια καθυστερημένη ρωγμή στη ζώνη θερμικής επιρροής, που ευνοείται από διαχεόμενο υδρογόνο, μαρτενσιτική δομή και υψηλές εσωτερικές τάσεις. Εκτείνεται συνήθως κατά μήκος των ορίων κόκκων και μπορεί να εμφανιστεί με χρονική καθυστέρηση μετά την ψύξη.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η διακρυσταλλική ψυχρή ρωγμή δημιουργείται από τη διάχυση υδρογόνου στο μέταλλο, ειδικά όταν πρόκειται για μαρτενσιτική δομή. Αυτή η διαδικασία μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης ή μετά από αυτήν και οδηγεί σε τοπικές τάσεις στο υλικό. Αυτές οι τάσεις μπορούν να αυξηθούν με τον χρόνο και να οδηγήσουν σε ρωγμές, οι οποίες συνήθως εκτείνονται κατά μήκος των ορίων των κόκκων.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η διακρυσταλλική ψυχρή ρωγμή μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα σκληρότητας και ρωγμές στη ραφή συγκόλλησης. Είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη because μπορεί να εμφανιστεί με χρονική καθυστέρηση, αφού το υλικό έχει ήδη κρυώσει. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες αστοχίες κατά τη λειτουργία του εξαρτήματος.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί η διακρυσταλλική ψυχρή ρωγμή, είναι σημαντικό να ελαχιστοποιηθεί η διάχυση υδρογόνου κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση αποξειδωτικών και προσεκτική ψύξη. Η θερμοκρασία στη ζώνη θερμικής επίδρασης θα πρέπει να ρυθμίζεται έτσι ώστε να αποφεύγεται η μαρτενσιτική δομή. Σε υλικά με υψηλή περιεκτικότητα υδρογόνου, θα πρέπει να εξετάζονται πρόσθετα μέτρα όπως η εφαρμογή μεθόδων αναρρόφησης υδρογόνου ή η χρήση κραμάτων με χαμηλή περιεκτικότητα υδρογόνου.