Διακρυσταλλική ρωγμή
Ρωγμή που εκτείνεται μεταξύ των κρυστάλλων ενός μετάλλου κατά μήκος των ορίων των κόκκων. Ευνοείται από την υψηλή ανάπτυξη φάσεων χαμηλού σημείου τήξης ή από ψαθυροποίηση και εμφανίζεται σε υψηλές θερμικές τάσεις.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Μια διακρυσταλλική ρωγμή είναι θραύση αποχωρισμού που εκτείνεται κατά μήκος των ορίων μεταξύ διαφορετικών κρυστάλλων (όρια κόκκων) ενός μετάλλου. Αυτά τα όρια κόκκων μπορούν να ευνοηθούν από την υψηλή ανάπτυξη φάσεων χαμηλού σημείου τήξης ή ψαθυροποίηση, οι οποίες συσσωρεύονται εκεί.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Οι διακρυσταλλικές ρωγμές εμφανίζονται κυρίως σε υψηλές θερμικές τάσεις και μπορούν να οδηγήσουν σε θερμές ρωγμές. Διογκώνονται ιδιαίτερα κοντά σε φάσεις ψαθυροποίησης ή σε διαχωρισμούς στα όρια των κόκκων, γεγονός που επηρεάζει την ολκιμότητα και την αντοχή του υλικού.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθούν οι διακρυσταλλικές ρωγμές, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί η ελεγχόμενη ψύξη της ραφής συγκόλλησης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση νερού ψύξης ή ειδικών αερίων ψύξης. Η ταχύτητα ψύξης θα πρέπει να ρυθμίζεται έτσι ώστε η δομή να μην κρυώνει πολύ γρήγορα (t8/5 < 5 s) και να μην δημιουργούνται γυαλοσκληρές μαρτενσιτικές φάσεις. Σε υψηλές τάσεις, μπορεί επίσης να βοηθήσει η χρήση σταθεροποιημένων χαλύβων ή η μείωση της περιεκτικότητας σε άνθρακα.