Αντίστροφη εξυγίανση
Η αντίστροφη εκχώρηση είναι μια ανεπιθύμητη συσσώρευση στοιχείων με χαμηλό σημείο τήξης στο άκρο του σβώλου συγκόλλησης λόγω υπολειμματικού τήγματος. Αυτό οδηγεί σε λεπτομερώς κατανεμημένη σκληρότητα και αυξάνει τον κίνδυνο ρωγμών.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η αντίστροφη εκχώρηση εμφανίζεται όταν στοιχεία με χαμηλό σημείο τήξης όπως το πυρίτιο ή το θείο τήκονται υπολειμματικά σε τριχοειδείς δίοδους στο άκρο του σβώλου συγκόλλησης και συγκεντρώνονται. Αυτό συμβαίνει λόγω της διαφοράς των σημείων τήξης και των ρευμάτων μεταφοράς στο ρευστό μέταλλο.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Η αντίστροφη εκχώρηση οδηγεί σε λεπτομερώς κατανεμημένη σκληρότητα στο άκρο του σβώλου, γεγονός που αυξάνει την εμφάνιση ρωγμών. Η ολκιμότητα και οι μηχανικές ιδιότητες της ραφής συγκόλλησης επηρεάζονται, καθώς το μέταλλο σε αυτές τις περιοχές γίνεται πολύ σκληρό και δεν είναι τόσο καλά πλαστικό.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί η αντίστροφη εκχώρηση, ο χρόνος τήξης πρέπει να ελαχιστοποιηθεί και να διασφαλιστεί ομοιόμορφη ψύξη. Υψηλή τάση τήξης και μικρή πτώση τάσης κατά την ψύξη βοηθούν στην αποφυγή υπολειμματικού τήγματος. Σε χάλυβες που συγκολλούνται δύσκολα, συνιστάται σύντομη μετακατεργασία (αναθέρμανση) για την ομογενοποίηση της σκληρότητας.