Καρβίδιο

Τα καρβίδια είναι σκληρές ενώσεις μετάλλου και άνθρακα. Στους κραματωμένους χάλυβες, στοιχεία όπως το χρώμιο, το μολυβδαίνιο, το βανάδιο ή το βολφράμιο δεσμεύουν τον άνθρακα σε μικροσκοπικά, σκληρά σωματίδια. Αυτά κάνουν τον χάλυβα ανθεκτικό στη φθορά και τον κρατούν σκληρό ακόμη και σε υψηλή θερμοκρασία. Κατά την αναθέρμανση μπορούν να κατακρημνιστούν ακόμη πιο λεπτά καρβίδια, αυτό ονομάζεται δευτερογενής σκλήρυνση.

Στη συγκόλληση αυτό που μετράει είναι η κατανομή. Τα λεπτά καρβίδια είναι καλά, τα χοντρά συσσωματώματα είναι εσωτερικές εγκοπές και σημεία έναρξης ρωγμών. Στον ανοξείδωτο χάλυβα χρειάζεται προσοχή: Αν αυτός βρεθεί σε μια συγκεκριμένη περιοχή θερμοκρασίας, σχηματίζονται καρβίδια χρωμίου στα όρια των κόκκων. Το χρώμιο τότε λείπει για την προστασία από τη διάβρωση, αυτό προκαλεί διακρυσταλλική διάβρωση δίπλα στη συγκόλληση.

Γι' αυτό: Στον ανοξείδωτο κρατάς τη θερμότητα χαμηλά και δουλεύεις γρήγορα, ή παίρνεις κατευθείαν σταθεροποιημένες ή χαμηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα ποιότητες. Στον χάλυβα εργαλείων κάνε προηγουμένως ανόπτηση, αλλιώς οι κόψεις καταστρέφονται γρήγορα. Και μετά τη συγκόλληση άφησέ το να κρυώσει αργά και αναθέρμανέ το, μην το αφήνεις απλώς εκεί.