Σχηματιστής καρβιδίων
Στοιχεία με υψηλή συγγένεια προς τον άνθρακα όπως το χρώμιο, το βολφράμιο ή το τιτάνιο, που σχηματίζουν σκληρά μεταλλικά καρβίδια. Αυξάνουν σημαντικά την αντοχή στη φθορά και τη θερμική αντοχή του χάλυβα.
Τα καρβιδιογόνα στοιχεία όπως το χρώμιο, το τιτάνιο, το νιόβιο ή το βολφράμιο δεσμεύουν τον άνθρακα σε σκληρά καρβίδια. Αυτά κάνουν τη δομή πιο ισχυρή και πιο ανθεκτική στη φθορά, αλλά πρόσεξε: κατά τη συγκόλληση τραβούν τον άνθρακα από το περιβάλλον. Αυτό αλλάζει τη βαφιμότητα και μπορεί να προκαλέσει εκπλήξεις στη ζώνη θερμικής επιρροής.
Στους ανοξείδωτους χάλυβες αυτό είναι λεπτό ζήτημα: Αν το χρώμιο σχηματίσει καρβίδια στα όρια των κόκκων, ο χάλυβας εκεί γίνεται φτωχός σε χρώμιο και μπορεί να διαβρωθεί ενδοκρυσταλλικά. Γι' αυτό πάρε κατάλληλο υλικό συγκόλλησης και κρατά την εισαγωγή θερμότητας υπό έλεγχο. Όταν κάνεις επιφανειακή επικάλυψη για φθορά, θέλεις τα καρβίδια στοχευμένα – αλλά πολλά από αυτά κάνουν το υλικό ψαθυρό και επιρρεπές σε ρωγμές.