Μικροδιαφορισμός στα όρια κόκκων
Ο μικροδιαφορισμός στα όρια κόκκων είναι ο εμπλουτισμός κραματικών στοιχείων στα όρια των κόκκων κατά τη στερεοποίηση. Αυτό οδηγεί σε ανομοιογένειες και επηρεάζει την αντοχή στη διάβρωση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Κατά την ψύξη των μετάλλων, ορισμένα στοιχεία ή συνοδά υλικά μπορούν να συγκεντρωθούν τοπικά στα όρια μεταξύ των κρυσταλλικών κόκκων (πλευρές κόκκων). Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως διαχώριση στις πλευρές των κόκκων, συμβαίνει μέσω διεργασιών διάχυσης και μπορεί να επηρεαστεί από διάφορους παράγοντες, όπως οι διαβαθμίσεις θερμοκρασίας και οι χημικές τάσεις.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η διαχώριση στις πλευρές των κόκκων οδηγεί σε ανομοιογένειες της μικροδομής που επηρεάζουν την αντοχή στη διάβρωση του υλικού. Ανομοιογενείς επιψευδαργυρώσεις μπορούν να οδηγήσουν σε ταχύτερες ζημιές από διάβρωση και μικρότερη διάρκεια ζωής των εξαρτημάτων. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία ρωγμών ή ζημιών στη συγκόλληση, ειδικά όταν το υλικό υπόκειται σε χημικές καταπονήσεις.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί η διαχώριση στις πλευρές των κόκκων και να αυξηθεί η αντοχή στη διάβρωση, είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ελεγχόμενη ψύξη και ομοιογενές λουτρό τήξης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση προστατευτικών αερίων, τον έλεγχο της θερμοκρασίας τήξης και την εκτέλεση μεταχειρίσεων μετά τη συγκόλληση όπως η ωστενιτοποίηση. Σε κρίσιμες εφαρμογές, συνιστάται η χρήση ειδικών μεθόδων συγκόλλησης ή υλικών που είναι λιγότερο επιρρεπή στη διαχώριση στις πλευρές των κόκκων.