Διαχωρισμός ορίων κόκκων
Ο εμπλουτισμός κραματικών στοιχείων ή προσμείξεων στα όρια των κόκκων οδηγεί σε τοπικές ενισχύσεις και αδυναμίες στη δομή του υλικού.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Ο διαχωρισμός στα όρια των κόκκων είναι μια διαδικασία κατά την οποία ορισμένα χημικά στοιχεία ή προσμείξεις συγκεντρώνονται στα όρια μεταξύ διαφορετικών κρυσταλλικών κόκκων κατά την ψύξη των μετάλλων. Αυτό συμβαίνει λόγω της διαφορετικής διαλυτότητας αυτών των στοιχείων στις διάφορες φάσεις του υλικού.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Αυτός ο διαχωρισμός μπορεί να επηρεάσει την τοπική αντοχή στη διάβρωση, καθώς ορισμένες προσμείξεις ή στοιχεία κράματος συγκεντρώνονται στα όρια των κόκκων. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μηχανικές αδυναμίες, όπως αυξημένη σκληρότητα και μειωμένη σκληρότητα σε αυτές τις περιοχές. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ρωγμές ή προβλήματα φθοράς στη συγκόλληση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί ο διαχωρισμός στα όρια των κόκκων, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ελεγχόμενη ψύξη και ομοιογενές λουτρό τήξης. Κατά την επιλογή συνδέσεων συγκόλλησης, χρησιμοποιήστε υλικά με χαμηλή τάση για διαχωρισμό. Σε πολύ κρίσιμες εφαρμογές, μπορεί να συνιστάται η εκτέλεση κατεργασιών διάχυσης ή η χρήση σταθεροποιημένων κραμάτων.