Διάβρωση ορίων κόκκων
Η διακρυσταλλική διάβρωση είναι μια επιλεκτική περιοχή προσβολής κατά μήκος των ορίων των κόκκων ενός μετάλλου, που προκαλείται κυρίως από την κατακρήμνιση καρβιδίων του χρωμίου. Αυτό οδηγεί σε τοπικές περιοχές φθοράς και μειώνει τη διάρκεια ζωής του υλικού.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η διακρυσταλλική διάβρωση εμφανίζεται όταν κατακρημνίζονται καρβίδια του χρωμίου στα όρια των κόκκων ενός μετάλλου. Αυτή η κατακρήμνιση οδηγεί σε εξασθένηση προστατευτικών στοιχείων όπως το νικέλιο και το κοβάλτιο. Τα κενά που δημιουργούνται είναι σημεία προσβολής για διαβρωτικές ουσίες, οι οποίες συγκεντρώνονται εκεί και καταστρέφουν το υλικό.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Η διακρυσταλλική διάβρωση μπορεί να οδηγήσει σε τοπικές περιοχές φθοράς και μειώνει τη διάρκεια ζωής του υλικού. Μπορεί επίσης να οδηγήσει σε αυξημένη ευαισθησία σε ρωγμές και θραύσεις στο μέταλλο, ειδικά όταν το υλικό βρίσκεται υπό μηχανική καταπόνηση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη αστοχία των εξαρτημάτων ή των μηχανικών μερών.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί η διακρυσταλλική διάβρωση, είναι σημαντικό να τηρούνται η σωστή τεχνική συγκόλλησης και οι παράμετροι. Αυτό περιλαμβάνει τον επιμελή καθαρισμό της επιφάνειας της συγκόλλησης, τη χρήση κατάλληλων προστατευτικών στρώσεων και την τήρηση των σωστών χρόνων ψύξης. Σε βαριά καταπονούμενα εξαρτήματα συνιστάται επίσης η χρήση πρόσθετων μεθόδων καταπολέμησης της διάβρωσης όπως το spritzbrennen ή η βαφή.