Χάλυβας καλουπιών πλαστικού
Οι χάλυβες καλουπιών πλαστικού είναι χάλυβες εργαλείων για καλούπια έγχυσης και πρέσας. Πρέπει να έχουν καλή κατεργασιμότητα και δυνατότητα γυαλίσματος, να παρέχουν υψηλή διαστατική ακρίβεια και συχνά να είναι ανθεκτικοί στη διάβρωση — ανάλογα με το πλαστικό και το περιβάλλον.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Στον χάλυβα καλουπιών δεν αποφασίζει η μέγιστη σκληρότητα, αλλά η επιφάνεια. Κάθε κοιλότητα γυαλίζεται και κάθε εγκλεισμός στον χάλυβα γίνεται μικρός κρατήρας που αποτυπώνεται μετά σε κάθε χυτό τεμάχιο. Γι' αυτό μετρούν περισσότερο ένας καθαρός χάλυβας και μια καθαρή, ομοιόμορφη δομή παρά οι τελευταίοι βαθμοί σκληρότητας. Το υλικό παραδίδεται συνήθως ήδη , δηλαδή έτοιμο, ώστε μετά τη φρεζάρισμα να μην αλλάξει η θερμική κατεργασία τις διαστάσεις.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η επισκευή γίνεται σε βαμμένη κατάσταση και εκεί είναι το πρόβλημα: η ραφή και η έχουν μετά διαφορετική δομή από το περιβάλλον. Η δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά, αλλά βγαίνει στο γυάλισμα, γιατί το σκληρό σημείο φθείρεται πιο αργά και μένει ως σκιά ή ακμή. Σε επιθετικά πλαστικά με χλώριο ή φθόριο, η αντοχή στη καθορίζει επιπλέον πόσο ζει το καλούπι.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Καθάρισε καλά το σημείο βλάβης μέχρι γυμνό μέταλλο, , μετά γέμισε με ίδιο πρόσθετο σε λεπτές στρώσεις. Έπειτα ή ανόπτηση στη θερμοκρασία βαφής, και μόνο τότε τρόχισμα και γυάλισμα. Το γυάλισμα είναι ο τελικός έλεγχος: Ό,τι εμφανίζεται ως σκιά είναι διαφορά δομής και πρέπει να ξαναδουλευτεί.