Βελονοειδής διάβρωση
Η βελονοειδής διάβρωση είναι μια τοπική μορφή διάβρωσης σε παθητικοποιημένες μεταλλικές επιφάνειες, που προκαλείται από ιόντα χλωρίου. Σχηματίζει κοιλότητες που αναπτύσσονται προς το βάθος και οδηγεί σε φθορά και ρωγμές.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η βελονοειδής διάβρωση εμφανίζεται όταν ιόντα χλωρίου αντιδρούν στην επιφάνεια ενός παθητικοποιημένου μετάλλου (όπως χάλυβα). Αυτά τα ιόντα διαπερνούν το παθητικό στρώμα και σχηματίζουν κοιλότητες που αναπτύσσονται προς το βάθος. Έτσι δημιουργούνται μόρια οξυγόνου, τα οποία συνεχίζουν να αντιδρούν με το μέταλλο και προκαλούν διάβρωση.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η βελονοειδής διάβρωση μπορεί να προκαλέσει φθορά και ρωγμές στη συγκόλληση. Επηρεάζει την αντοχή και τη διάρκεια ζωής του υλικού. Στο συνεργείο μπορεί να προκληθεί από έλλειψη επιφανειακής επεξεργασίας ή ανεπαρκή ξήρανση.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να αποφευχθεί η βελονοειδής διάβρωση, τα τεμάχια θα πρέπει μετά τη συγκόλληση να στεγνώνουν και να καθαρίζονται σχολαστικά. Χρησιμοποιείτε, όταν απαιτείται, μεθόδους επιφανειακής επεξεργασίας όπως φωσφατίωση ή χρωμίωση. Προσέχετε στη σωστή επιλογή των υλικών συγκόλλησης και των μεθόδων, ώστε να διατηρείται η παθητικότητα του μετάλλου.