Έλεγχος μαγνητικής παραμένουσας μαγνήτισης
Ο έλεγχος μαγνητικής παραμένουσας μαγνήτισης εξετάζει πόσο μαγνητισμένο παραμένει ένα υλικό μετά την αφαίρεση ενός μαγνητικού πεδίου. Αυτό δίνει πληροφορίες για τη δομή και τη σκληρότητα του υλικού.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Ο έλεγχος μαγνητικής παραμένουσας μαγνήτισης μετρά τη μαγνητική ελκτική δύναμη ενός τεμαχίου μετά την αφαίρεση ενός εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Αυτός ο υπολειμματικός μαγνητισμός (παραμένουσα μαγνήτιση) εξαρτάται από τη μικροσκοπική δομή και τις κατανομές σκληρότητας στο υλικό.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η παραμένουσα μαγνήτιση μπορεί να είναι δείκτης για αλλαγές στη δομή, όπως η ανάπτυξη μαρτενσίτη ή αυστενίτη. Υπερβολικά υψηλή παραμένουσα μαγνήτιση μπορεί επίσης να υποδεικνύει ατελή ψύξη ή υπερβολικά υψηλές θερμές ρωγμές. Αυτό μπορεί να είναι καθοριστικό για την επιλογή του υλικού και τη διαδικασία συγκόλλησης, προκειμένου να αποφευχθούν ρωγμές ή διαφορές σκληρότητας.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Χρησιμοποιήστε ένα μαγνητόμετρο για τη μέτρηση της παραμένουσας μαγνήτισης. Η συνιστώμενη μέτρηση γίνεται μετά τη συγκόλληση και την ψύξη του υλικού. Μια υψηλή τιμή παραμένουσας μαγνήτισης (π.χ. πάνω από 10 Gauss) μπορεί να υποδεικνύει ατελή ψύξη ή υπερβολικά υψηλούς βαθμούς σκληρότητας. Βεβαιωθείτε ότι το υλικό έχει ψυχθεί επαρκώς και ότι η ραφή συγκόλλησης δεν είναι πολύ σκληρή.