Συγκόλληση MIG με μπρούντζο
Μια μέθοδος συγκόλλησης με προστατευτικό αέριο, κατά την οποία ένα ετερογενές πρόσθετο υλικό με χαμηλότερο σημείο υγροποίησης από το βασικό υλικό τήκεται. Έτσι αποφεύγεται η θερμική βλάβη σε επιψευδαργυρωμένα ελάσματα στην αυτοκινητοβιομηχανία.
Η συγκόλληση MIG με μπρούντζο είναι μια μέθοδος για τη ένωση ελασμάτων, κυρίως γαλβανισμένου χάλυβα. Το πρόσθετο υλικό τήκεται με το τόξο, αλλά το βασικό υλικό παραμένει στερεό – αυτή είναι η διαφορά από τη συγκόλληση. Τη χρησιμοποιείς για να μην καεί η στρώση ψευδαργύρου και να αποφύγεις παραμορφώσεις.
Ως προστατευτικό αέριο χρησιμοποιείς αργό ή μείγμα αργού-υδρογόνου. Το σύρμα είναι συνήθως σύρμα κράματος χαλκού-πυριτίου ή χαλκού-αλουμινίου. Σημαντικό είναι να τήκεις το σύρμα καθαρά και να μην πηγαίνεις πολύ βαθιά στο υλικό, αλλιώς καίγεται ο ψευδάργυρος και η ραφή γίνεται πορώδης.
Το πιστόλι (καυστήρα) το οδηγείς ήρεμα και ομοιόμορφα, χωρίς ταλαντώσεις. Αν η ραφή φαίνεται καθαρή και δεν έχει πιτσιλιές, η ρύθμιση είναι σωστή. Με λάθος ποσότητα αερίου ή πολλή θερμότητα δημιουργούνται πόροι και μια βρώμικη, τραχιά επιφάνεια.