Δοκιμή μικροσκληρότητας
Η δοκιμή μικροσκληρότητας προσδιορίζει τη σκληρότητα των υλικών σε μικροσκοπικό επίπεδο. Εκτελείται με πυραμιδικά διαμάντια κατά Vickers ή Knoop και δείχνει τοπικές διαφορές σκληρότητας.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η μικροσκληρομέτρηση μετρά τη σκληρότητα των υλικών σε πολύ μικρή περιοχή, συνήθως στο επίπεδο του μικρομέτρου. Πιέζεται μια πυραμιδοειδής κεφαλή διαμαντιού στο υλικό και ελέγχεται το μέγεθος της επιφάνειας αποτυπώματος. Η σκληρότητα υπολογίζεται από τη δύναμη με την οποία πιέστηκε η κεφαλή, διαιρεμένη με την επιφάνεια του πεδίου αποτυπώματος.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η μικροσκληρομέτρηση είναι καθοριστική για τον ποιοτικό έλεγχο των περιοχών συγκόλλησης. Δείχνει τοπικές διαφορές σκληρότητας που μπορούν να προκύψουν από ανομοιόμορφη ψύξη ή χημικές μεταβολές. Πολύ υψηλή μικροσκληρότητα μπορεί να οδηγήσει σε δομές επιρρεπείς σε ρωγμές, ενώ πολύ χαμηλές τιμές σημαίνουν μικρότερη ολκιμότητα και αντοχή στην κρούστα.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για τη μικροσκληρομέτρηση χρησιμοποιείται ένα ειδικό μικροσκληρόμετρο. Η κεφαλή αποτυπώματος πιέζεται στο προς έλεγχο υλικό και το μέγεθος του πεδίου αποτυπώματος μετριέται κάτω από το μικροσκόπιο. Στη συνέχεια, η σκληρότητα υπολογίζεται σύμφωνα με τον τύπο: Σκληρότητα = Δύναμη / Επιφάνεια. Είναι σημαντικό η ψύξη του υλικού να είναι ελεγχόμενη, ώστε να διασφαλίζεται ομοιογενής κατανομή σκληρότητας.