Επίδραση της τραχύτητας επιφάνειας στην κόπωση
Οι μικροσκοπικές εγκοπές επιφάνειας αυξάνουν την αντοχή στην κόπωση δημιουργώντας τοπικές αιχμές τάσης. Η μηχανική μετακατεργασία μειώνει αυτά τα φαινόμενα.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Οι μικροσκοπικές εγκοπές επιφάνειας στην επιφάνεια του υλικού δρουν ως τοπικές αιχμές τάσης. Αυτές οδηγούν σε αυξημένες τοπικές καταπονήσεις και επομένως σε ταχύτερη κόπωση υπό δυναμική καταπόνηση.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η υψηλή τραχύτητα επιφάνειας μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη αντοχή στην κόπωση, η οποία, ειδικά υπό υψηλές καταπονήσεις και μακροχρόνιες συνθήκες λειτουργίας, προκαλεί ρωγμές και αστοχία. Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο σε εξαρτήματα υψηλής καταπόνησης όπως φέροντα δομικά στοιχεία ή μηχανικά μέρη.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να μειωθεί η αντοχή στην κόπωση, μετά τη συγκόλληση πρέπει να γίνονται μηχανικές μετακατεργασίες. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με στίλβωση, αμμοβολή ή χημική αντιμετώπιση διάβρωσης. Στόχος είναι η τραχύτητα επιφάνειας να μειωθεί κάτω από 3 µm. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ειδικά μηχανήματα και μεθόδους όπως στίλβωση με δίσκους λεπτής στίλβωσης ή χημική αντιμετώπιση διάβρωσης.