Ανοιχτός πόρος
Οι ανοιχτοί πόροι είναι πόροι αερίου που φτάνουν μέχρι την επιφάνεια της συγκόλλησης και είναι ανοιχτοί εκεί. Είναι άμεσα αναγνωρίσιμοι και μπορούν να προωθήσουν τη διάβρωση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Οι ανοιχτοί πόροι δημιουργούνται από ατελή απαέρωση κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης. Κατά την τήξη σχηματίζεται αέριο (συχνά οξυγόνο ή άζωτο) και παγιδεύεται στο υγρό τήγμα. Όταν το τήγμα κρυώσει, το αέριο δεν μπορεί πλέον να διαλυθεί και σχηματίζει πόρους. Αν αυτοί οι πόροι φτάνουν μέχρι την επιφάνεια, παραμένουν ανοιχτοί.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Οι ανοιχτοί πόροι μπορούν να προωθήσουν τη διάβρωση, καθώς λειτουργούν ως σημεία πρόσδεσης για αντιδράσεις υδρογόνου. Μπορούν επίσης να προκαλέσουν μηχανικές ρωγμές και να επηρεάσουν την αντοχή της συγκόλλησης. Επιπλέον, μπορούν να οδηγήσουν σε υδάτινες διαχωριστικές επιφάνειες, γεγονός που προκαλεί περαιτέρω βλάβη στο υλικό.
Πρακτική εργαστηρίου & οδηγίες δράσης
Για να αποφύγετε τους ανοιχτούς πόρους, είναι απαραίτητη η προσεκτική αφαίρεση αερίων κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση αποξειδωτικών μέσων και τον έλεγχο της ατμόσφαιρας του τήγματος. Η επαρκής ψύξη και η αποφυγή πολύ γρήγορων ρυθμών ψύξης βοηθούν επίσης στην πρόληψη σχηματισμού πόρων.