Οξυνιτρίωση επιφανειών εξαρτημάτων
Συνδυασμένη μέθοδος νιτρίωσης και επακόλουθης στοχευμένης οξείδωσης για τη δημιουργία ενός προστατευτικού από διάβρωση και μειωτικής τριβής επιστρώματος.
Το οξυνιτρίωση είναι θερμική σκλήρυνση της επιφανειακής στοιβάδας που την κάνεις μετά τη συγκόλληση. Πρώτα επεξεργάζεσαι με άζωτο και μετά οξειδώνεις. Αυτό δίνει μια σκληρή, ανθεκτική στη φθορά επιφάνεια με καλή προστασία από τη διάβρωση.
Στη συγκόλληση πρέπει να προσέχεις: Αν η ραφή έχει πορώδεις ή σκουριά μέσα, η στοιβάδα στο σημείο δεν θα δημιουργηθεί σωστά. Η επιφάνεια πρέπει να είναι καθαρή και μεταλλικά γυαλιστερή, αλλιώς το οξυνιτρίωση δεν θα κρατήσει.
Η ίδια η επεξεργασία δεν είναι για τον συγκολλητή, την κάνει ο σκληρυντής. Πρέπει μόνο να ξέρεις: Μετά τη συγκόλληση και πριν το οξυνιτρίωση, το εξάρτημα πρέπει να ανακουφιστεί από τις τάσεις με ανόπτηση, αλλιώς παραμορφώνεται. Και η ραφή πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο λεία και επεξεργασμένη, γιατί η στοιβάδα δεν γίνεται πιο παχιά, σκληρύνει μόνο την υπάρχουσα επιφάνεια.