Διαχωρισμός φωσφόρου
Ο διαχωρισμός φωσφόρου μειώνει τη θερμοκρασία τήξης στα όρια κόκκων και αυξάνει την τάση για θερμές ρωγμές.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Ο φώσφορος αντιδρά με το μέταλλο στη φάση τήξης, γεγονός που μειώνει την τοπική θερμοκρασία τήξης. Αυτό οδηγεί σε ειδικό εμπλουτισμό φωσφόρου στα όρια των κόκκων.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Η μείωση της θερμοκρασίας τήξης αυξάνει την πιθανότητα θερμών ρωγμών, καθώς το μέταλλο στην περιοχή αυτή ψύχεται πιο αργά και σκληραίνει σε μαρτενσίτη σκληρό σαν γυαλί. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές και παραμορφώσεις.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί ο διαχωρισμός φωσφόρου, η θερμοκρασία τήξης πρέπει να ρυθμιστεί έτσι ώστε να βρίσκεται πάνω από το κρίσιμο σημείο. Ο βέλτιστος χρόνος τήξης και η ελεγχόμενη ψύξη είναι καθοριστικοί. Χρησιμοποιήστε εάν χρειάζεται μέταλλα με χαμηλή περιεκτικότητα φωσφόρου.