Πλαστικό όριο διαρροής
Το πλαστικό όριο διαρροής είναι η τιμή τάσης από την οποία ένα μέταλλο αρχίζει να ρέει μόνιμα πλαστικά και να γίνεται μορφοποιήσιμο. Διαχωρίζει την ελαστική από την πλαστική περιοχή.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το πλαστικό όριο διαρροής είναι το σημείο στο οποίο οι εσωτερικοί ατομικοί δεσμοί ενός μετάλλου καταπονούνται τόσο πολύ που δεν μπορούν πλέον να ευθυγραμμιστούν πλήρως. Η ατομική δομή αρχίζει να παραμορφώνεται και να γίνεται μορφοποιήσιμη.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Όταν η καταπόνηση υπερβαίνει το πλαστικό όριο διαρροής, δημιουργούνται μικροπαραμορφώσεις στο υλικό. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ρωγμές ή παραμορφώσεις και να επηρεάσει την αντοχή του υλικού. Κατά τη συγκόλληση είναι κρίσιμο η τιμή τάσης να παραμένει κάτω από αυτό το όριο, για να δημιουργηθεί ένας καθαρός και σταθερός σύνδεσμος.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να διασφαλιστεί ότι το πλαστικό όριο διαρροής δεν ξεπερνιέται, πρέπει κατά τη συγκόλληση να τηρούνται οι σωστές τιμές τάσης. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την επιλογή της σωστής μεθόδου συγκόλλησης και των κατάλληλων υλικών. Σε υψηλές τάσεις είναι απαραίτητος ο προσεκτικός έλεγχος της θερμοκρασίας και της κατάστασης τάσης.