Πλαστική ζώνη
Η στενή περιοχή ακριβώς μπροστά από το άκρο της ρωγμής, όπου ξεπερνιέται το όριο διαρροής του υλικού. Το μέγεθός της επηρεάζει καθοριστικά την κατάσταση τάσης και την αντοχή.
Όταν μια ρωγμή στο τεμάχιο βρίσκεται υπό φορτίο, η τάση συσσωρεύεται μπροστά από το άκρο της. Αν το υλικό είναι αρκετά όλκιμο, παραμορφώνεται πλαστικά εκεί, το άκρο της ρωγμής στομώνει και η ρωγμή χρειάζεται περισσότερη ενέργεια για να προχωρήσει. Στους υψηλής αντοχής χάλυβες όμως αυτή η ζώνη παραμόρφωσης είναι μικρή, γιατί το υλικό δεν υποχωρεί σχεδόν καθόλου – η ρωγμή παραμένει αιχμηρή και διαδίδεται γρήγορα ψαθυρά.
Στη συγκόλληση συχνά τα κάνεις χειρότερα: Η ζώνη θερμικής επιρροής γίνεται σκληρή και ψαθυρή, και από τη συρρίκνωση δημιουργούνται εσωτερικές τάσεις που «τραβούν» επιπλέον τη ρωγμή. Σε αυτό προστίθεται το υδρογόνο, που ψαθυροποιεί τη δομή. Το αποτέλεσμα είναι μια μικρή, σκληρή ζώνη που δεν μπορεί να ανακόψει καμία ρωγμή.
Στην πράξη αυτό σημαίνει: Πάρε ένα υλικό με καλή ολκιμότητα, προθέρμανε το τεμάχιο, ώστε να μη σχηματιστεί σκληρή δομή, και μην αφήσεις τη ραφή να κρυώσει πολύ γρήγορα μετά τη συγκόλληση. Τις αιχμηρές ακμές και τις εγκοπές πρέπει να τις τροχίσεις καθαρά από πριν – κάθε εγκοπή είναι σημείο έναρξης για ρωγμή. Αν ελέγξεις τη σκληρότητα και η ραφή είναι πολύ σκληρή, μόνο ένα πράγμα βοηθάει: θερμική κατεργασία ή αλλαγή των παραμέτρων συγκόλλησης.