Πολυγωνικός φερρίτης
Φερρίτης που αποτελείται από πολύεδρους, ισοαξονικούς κόκκους, ο οποίος σχηματίζεται κατά την αργή ψύξη. Χαρακτηρίζεται από υψηλή ολκιμότητα με μάλλον χαμηλή αντοχή.
Ο πολυγωνικός φερρίτης σχηματίζεται όταν το ατσάλι κρυώνει αργά μετά τη συγκόλληση. Τότε παίρνεις μια μαλακή, καλά παραμορφώσιμη δομή, που όμως δεν έχει μεγάλη αντοχή. Για εξαρτήματα που αντέχουν, αυτό δεν είναι ιδανικό.
Αν κρυώσεις πολύ γρήγορα, παίρνεις αντ' αυτού πιο λεπτές, πιο σκληρές δομές. Το πρόβλημα είναι ότι αν η ψύξη γίνει ανομοιόμορφα, μπορεί να δημιουργηθούν εσωτερικές τάσεις ή ρωγμές.
Στην πράξη αυτό σημαίνει: Μην αφήνεις τη συγκόλληση να κρυώσει απότομα με νερό ή στον αέρα. Αν χρειάζεσαι ένα ανθεκτικό, παραμορφώσιμο εξάρτημα, κρυώνεις αργά και κρατάς τη ζώνη θερμότητας υπό έλεγχο. Για υψηλές απαιτήσεις αντοχής πρέπει να ελέγχεις τη δομή μέσω της θερμικής κατεργασίας, αν χρειαστεί με θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση.