Δοκιμή σκληρότητας δοκιμαστικής ραφής

Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης

Η σκληρότητα ενός δείγματος υλικού προσδιορίζεται με τη μέτρηση της τάσης που απαιτείται για να προκληθεί μια συγκεκριμένη εισχώρηση στο δείγμα. Σε δείγματα συγκόλλησης αυτό μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, όπως η δοκιμή Brinell ή η δοκιμή σκληρότητας Rockwell.

Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση

Σκληρύνσεις μπορούν να εμφανιστούν σε περιοχές συγκόλλησης, όταν το υλικό ψύχεται πολύ γρήγορα. Αυτό οδηγεί σε υπερβολικά υψηλή σκληρότητα και αυξάνει τον κίνδυνο ρωγμών και θραύσεων. Μια δοκιμή σκληρότητας δοκιμαστικής ραφής μπορεί να εντοπίσει αυτές τις σκληρύνσεις και να διασφαλίσει την ποιότητα της συγκόλλησης.

Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης

Για μια σωστή δοκιμή σκληρότητας δοκιμαστικής ραφής είναι σημαντικό το δείγμα να είναι αντιπροσωπευτικό για ολόκληρη τη συγκόλληση. Η μέτρηση σκληρότητας θα πρέπει να γίνεται κοντά στη ζώνη θερμικής επιρροής. Στη δοκιμή Brinell μετράται ένα συγκεκριμένο βάθος και πλάτος της εισχώρησης, για να προσδιοριστεί η σκληρότητα. Στη δοκιμή σκληρότητας Rockwell πιέζεται ένας βαρύς κώνος στο δείγμα και μετράται το βάθος της εισχώρησης. Τα αποτελέσματα θα πρέπει να βρίσκονται εντός ενός αποδεκτού εύρους σκληρότητας, που προδιαγράφεται για το συγκεκριμένο υλικό και εφαρμογή.