Συγκόλληση με σημεία
Μια μέθοδος συγκόλλησης με αντίσταση και πίεση, κατά την οποία ελάσματα συνδέονται τοπικά με συγκολλητική σύνδεση μέσω ηλεκτρικής ροής ρεύματος και μηχανικής πίεσης. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κατασκευής αμαξωμάτων.
Στη συγκόλληση με σημεία πιέζεις τα επικαλυπτόμενα ελάσματα ανάμεσα σε δύο ηλεκτρόδια χαλκού και ρίχνεις ένα σύντομο, δυνατό παλμό ρεύματος μέσα από το σημείο επαφής. Η ηλεκτρική αντίσταση εκεί θερμαίνει το υλικό τόσο πολύ, ώστε να λιώσει τοπικά και να σχηματιστεί φακός συγκόλλησης. Τα ηλεκτρόδια πρέπει να είναι καθαρά και τα ελάσματα γυμνά, αλλιώς το ρεύμα διασκορπίζεται ή η σύνδεση δεν γίνεται. Αν το ρεύμα είναι πολύ χαμηλό ή ο χρόνος πολύ σύντομος, η συγκόλληση δεν κρατάει· με πολύ ρεύμα ή πίεση καίγεσαι ή δημιουργείς βαθουλώματα. Ένα καθαρό σημείο είναι ομοιόμορφα στρογγυλό με ελαφρύ εξόγκωμα – αυτό το ακούς και το βλέπεις απευθείας στη μηχανή.