Συγκόλληση επικάλυψης με τριβή
Μια γενετική μέθοδος στερεάς επικάλυψης, κατά την οποία μια περιστρεφόμενη ράβδος οδηγείται υπό αξονική πίεση πάνω από ένα υπόστρωμα, όπου το άκρο της ράβδου παραμορφώνεται πλαστικά και εναποτίθεται ως κλειστό στρώμα. Καθώς δεν εμφανίζεται φάση τήξης, μπορούν να ενωθούν συνδυασμοί υλικών με κίνδυνο ρωγμών χωρίς ανάμιξη.
Λοιπόν, η συγκόλληση με τριβή είναι βασικά μια ράβδος που την τρίβεις με πίεση πάνω στο τεμάχιο. Από την τριβή, το άκρο γίνεται πλαστικό, δηλαδή μαλακό και ζυμώσιμο, και το εναποθέτεις ως στρώμα. Δεν λιώνει εντελώς, αυτό είναι το κόλπο, έτσι αποφεύγεις την ανάμιξη και τις ρωγμές, ειδικά σε υλικά που είναι ευαίσθητα στην κανονική συγκόλληση.
Σημαντικό είναι να ρυθμίσεις σωστά την πίεση και τις στροφές. Πολύ λίγη πίεση και η ένωση δεν γίνεται τίποτα, πολύ μεγάλη και συνθλίβεις το υλικό. Η ράβδος πρέπει να ταιριάζει στη σκληρότητα με το βασικό υλικό, και πρέπει να αποκτήσεις αίσθηση ότι το άκρο της ράβδου παραμορφώνεται ομοιόμορφα. Είναι περισσότερο μια διαδικασία τριβής και ζυμώματος παρά συγκόλλησης, οπότε μην τη συγκρίνεις με την κανονική συγκόλληση τόξου.