Περιεκτικότητα σε υπολειπόμενο ωστενίτη
Η περιεκτικότητα σε υπολειπόμενο ωστενίτη είναι το ποσοστό της μη μετασχηματισμένης, κυβικής χωροκεντρωμένης μικροδομής σε ένα υλικό μετά την πλήρη ψύξη. Παίζει σημαντικό ρόλο στην αντοχή και τη μορφοποιησιμότητα του υλικού.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Μετά τη συγκόλληση ή τη μέθοδο σκλήρυνσης, ένα μέρος του χάλυβα παραμένει στη δομή ωστενίτη, που είναι κυβική χωροκεντρωμένη. Αυτό το ποσοστό ονομάζεται περιεκτικότητα σε υπολειπόμενο ωστενίτη.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Μια πολύ υψηλή περιεκτικότητα σε υπολειπόμενο ωστενίτη μπορεί να μειώσει την αντοχή του υλικού και να οδηγήσει σε παραμόρφωση ή επίπεδη μορφή υπό τάση. Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα, ειδικά υπό υψηλά φορτία και θερμοκρασίες.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για τον έλεγχο της περιεκτικότητας σε υπολειπόμενο ωστενίτη απαιτείται προσεκτική ψύξη. Σε χάλυβες με υψηλή περιεκτικότητα άνθρακα, η ραφή πρέπει να ψύχεται αργά (π.χ. σε φούρνο) για να επιτευχθεί χαμηλή περιεκτικότητα σε υπολειπόμενο ωστενίτη. Σε χαμηλή περιεκτικότητα άνθρακα, μπορεί να είναι κατάλληλη η γρήγορη ψύξη με ψύξη στον αέρα ή με νερό.