Εγκλεισμός υπολειμματικών αερίων στο συγκολλημένο μέταλλο
Η κατακράτηση υπολειμματικών αερίων οδηγεί σε πόρους στο υλικό συγκόλλησης, που επηρεάζουν την αντοχή και την ολκιμότητά του. Αέρια όπως το άζωτο, το υδρογόνο ή το μονοξείδιο του άνθρακα διαλύονται στο υγρό υλικό συγκόλλησης και προκαλούν πόρους κατά τη στερεοποίηση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Η κατακράτηση υπολειμματικών αερίων εμφανίζεται όταν αέρια όπως το άζωτο (N2), το υδρογόνο (H2) ή το μονοξείδιο του άνθρακα (CO) είναι διαλυμένα στο υγρό υλικό συγκόλλησης και κατά την ψύξη εισχωρούν ως αέριο στην κρυσταλλική δομή του μετάλλου. Αυτό οδηγεί σε σχηματισμό πόρων, καθώς το αέριο δεν αποβάλλεται πλήρως.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι στη συγκόλληση
Οι πόροι στο υλικό συγκόλλησης μπορούν να προκαλέσουν διάφορα προβλήματα: μειώνουν την αντοχή και την ολκιμότητα του υλικού, αυξάνουν την απορρόφηση τάσεων και κάνουν το υλικό επιρρεπές σε ρωγμές. Σε ακραίες περιπτώσεις αυτό μπορεί να οδηγήσει σε θερμές ρωγμές ή ζημιές στη δομή του εξαρτήματος.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί η κατακράτηση υπολειμματικών αερίων, πρέπει να ληφθούν τα ακόλουθα μέτρα:
• Χρησιμοποιείτε καθαρά υλικά και μέσα συγκόλλησης.
• Βεβαιωθείτε ότι το υλικό συγκόλλησης είναι στεγνό πριν τη συγκόλληση.
• Κρατήστε τη ραφή συγκόλλησης όσο το δυνατόν πιο κοντή και ψύξτε την γρήγορα αν είναι δυνατόν.
• Χρησιμοποιήστε αν χρειάζεται διάταξη απαερίωσης για την απομάκρυνση αερίων από το τήγμα.