Επίδραση υπολειμματικού θείου
Επίδραση υπολειμματικού θείου: Οι περιεκτικότητες θείου στο τήγμα μπορούν να σχηματίσουν θειούχο μαγγάνιο, που ως σειρές σε έλαση δομές οδηγούν σε ανισότροπη σκληρότητα. Το διαλυμένο θείο μειώνει επίσης την επιφανειακή τάση και επηρεάζει το βάθος διείσδυσης κατά τη συγκόλληση.
Φυσικοχημικός μηχανισμός δράσης
Το υπολειμματικό θείο στο τήγμα αντιδρά με το μαγγάνιο σχηματίζοντας θειούχο μαγγάνιο. Αυτά σχηματίζονται ως σειρές στη δομή έλασης και οδηγούν σε ανισότροπη σκληρότητα, γεγονός που κάνει τη μεταφορά τάσεων άνιση. Το διαλυμένο θείο μειώνει την επιφανειακή τάση του τήγματος, αυξάνοντας το όριο ρευστότητας και επηρεάζοντας το βάθος διείσδυσης κατά τη συγκόλληση.
Μεταλλουργική σημασία & κίνδυνοι κατά τη συγκόλληση
Μια πολύ υψηλή περιεκτικότητα υπολειμματικού θείου μπορεί να σχηματίσει θειούχο μαγγάνιο, που οδηγεί σε ανισότροπη σκληρότητα και κάνει τη μεταφορά τάσεων στη δομή άνιση. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο ρωγμών και θερμών ρωγμών. Το διαλυμένο θείο μειώνει την επιφανειακή τάση, αυξάνοντας το όριο ρευστότητας και επηρεάζοντας το βάθος διείσδυσης κατά τη συγκόλληση. Ένα πολύ μεγάλο βάθος διείσδυσης μπορεί να οδηγήσει σε συσσώρευση τάσεων και να προκαλέσει ρωγμές.
Πρακτική στο συνεργείο & οδηγίες δράσης
Για να ελαχιστοποιηθεί η επίδραση του υπολειμματικού θείου, η περιεκτικότητα θείου στο τήγμα πρέπει να διατηρείται κάτω από 0,1 %. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με προσεκτική επιλογή του χάλυβα και χρήση αποξειδωτικών. Κατά τη συγκόλληση πρέπει να προσέχετε ώστε το βάθος διείσδυσης να μην είναι πολύ μεγάλο, για να αποφύγετε τη συσσώρευση τάσεων. Ένα βάθος διείσδυσης 1-2 mm είναι συνήθως ασφαλές.